Zgrzewanie oporowe (rezystancyjne)

Svetsning, jigg- & punktsvetsn

Zgrzewanie oporowe,nazywane również rezystancyjnym – metoda łączenia metali z wykorzystaniem ich naturalnej właściwości jaką jest przewodność  elektryczna. Elementy zgrzewane są ze sobą z wykorzystaniem efektu wydzielania się ciepła miejscu styku łączonych części metalowych  (cechującego się zwiększoną opornością) podczas przepływu prądu (prawo Joule׳a-Lenza), oraz docisku elektrod doprowadzających prąd. Łączone elementy nagrzewają się i topią, następnie naturalnie łączą się ze sobą.

Przebieg zgrzewania oporowego:

  • dociśnięcie do siebie łączonych elementów elektrodami zgrzewarek
  • nagrzewanie elementów w miejscu łączenia i utworzenia ciekłego jądra zgrzeiny
  • stygnięcie jądra zgrzeiny i powstanie jednolitego połączenia

Parametry zgrzewania:

  • natężenie prądu zgrzewania
  • czas przepływu prądu
  • wymiary punktu styku elektroda materiał
  • siła docisku elektrod

Do zgrzewania oporowego wykorzystuje się urządzenia techniczne – zgrzewarki do metalu. Urządzenia te w zależności od budowy umożliwiają zgrzewanie prądem zmiennym (o częstotliwości sieci zasilającej np. 50 Hz), prądem stałym (uzyskanym przez wyprostowanie prądu zmiennego o częstotliwości sieci zasilającej)  lub prądem stałym uzyskanym przez wyprostowanie prądu o częstotliwości wyższej od częstotliwości sieci zasilającej (np. 1000 Hz) – zgrzewarki inwertorowe.

Możemy przyjąć poniższą typologię zgrzewarek standardowych:

polski